Sen değil, kimse bilmiyor! Özetle bunaldım...

6 yıl olmuş yazmayalı :o İnanılmaz... En son çok kızmışım da öyle yazmışım. Oysa bu 6 yılda nelere kızmadım, küsmedim, kırılmadım ki... Ama niye yazmadım hiç bilmiyorum... İçime ata ata patlamak
üzere olduğumu yeni fark edince (:p) buraya sığındım. Malum Twitter'da bile takip ediliyorum... Kimseye düşüncelerim için hesap vermek istemiyorum... Madem kimseyle paylaşamıyorum, buraya yazayım, ileride dönüp okurum belki...
Bu bir girişti...
Her gün bazen uzun, bazen kısa ama mutlaka yazmaya kararlıyım şimdilik ;)
Oralarda birileri varsa sıkça görüşmek üzereee...

Çok bekler miyim?

Canım baya baya sıkkın. Bakıyorum, yok bir çare... Ben göremiyorum ya da... Hergünüm daha ne kadar böyle geçebilir ki...

Yavaş yavaş batıyorum, gömülüyorum suya... Karşı koyamıyorum, belki koymak istemiyorum artık... Bir elim yine de umutsuzca havada, yardım bekliyor gören olursa diye... Biri tutsun diye... En son o gömülecek suya... Onunla beraber ışık da kaybolacak... Herşey bitecek...

Tek isteğim bu aslında, herşeyin bitmesi ama çabucak bitmesi...