küskün etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
küskün etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Pazartesi, Nisan 04, 2011

Herşey böyle boşken nasıl yaşar insan?!

Anlamsız günler devam ediyor... 1,5 aya yaklaşıyor yazmayalı... Hep yazıyım diyorum ama içimden gelmiyor, oysa içim dolup dolup taşıyor... Çok mutsuz gibiyim ve bunu da daha öncekilerin aksine çok net belli ediyorum çünkü sanırım bir çare arıyorum ama yok...

Üstümde baya ağır bir yük var gibi... Gittikçe beni aşağı çekiyor... Yok olmak istiyorum artık ama diğer yandan yok oluş şekilleri beni korkutuyor...

Tüm bunlar olurken yani bu ruh halindeyken; çok sevdiğim bir kişinin(öz amcam gibi sevdiğim) aniden vefat etmesi ve elimde sadece 1 ay önce çekilmiş mesajlaşmamızın o an farkedemediğim anlamlarının kalması, diğer taraftan yine çok sevdiğim bir başka kişi tarafından uğradığım derin hayal kırıklığı, bir de tüm bunların üstüne kedilerimin kaybolması, sınavlarıma girememem, insanların garip davranışları iyice dibe, en dibe çekti beni...

Hepsini belki bir gün detaylarıyla anlatırım ama şu an, içinde bulunduğum ruh halini şu kısacık yazıyla özetleyebilmiş olmam bile benim için büyük birşey ;)

Pazartesi, Ağustos 30, 2010

Sanki...

Kızmış gibiyim. Birisine... Birilerine... ama neden? Niçin, niye, kime, kimlere? Gittikçe artıyor sanki... Öfke... Çığ gibi büyüyor... Yoluna çıkanı içine katıp ilerliyor... Çoğalıyor...

Kızıyorum, küsüyorum, susuyorum...

Pazar, Ağustos 23, 2009

Bu su hiç durmaz...

Ay olmaktan yoruldum, üstelik artık gölgem bile düşmüyor dünyaya... Çünkü.... neyse... şu sözleri çok sevdim; şimdilerde Gülben Ergen'in yorumladığı, Bülent Ortaçgil'in "Bu su hiç durmaz" şarkısının sözlerini...

Kar gibi örttüm üstünü, içinde tüm çiçekler
Birer birer titrediler
Uykusuzluğundan belli, kafanda birikintiler
Teker teker döküldüler

Sen hep kendine önlemler aldın
Ben kendime yasaklar koydum
Önümüzde barajlar var
Bu su hiç durmaz!..
Bu su hiç durmaz!..

Yaşamak dopdoluydu akan pınarlar gibi
İnanmayanlar beklediler
Umutlarını borç verdin, cebinde hiç kalmadı
Dostların anlamadılar

Nar gibi güzelliğin gizliydi vereceklerin fazlaydı
İnsanlar inanmadılar
Sustun sustun konuşmadın, sonra kaçtın arkana bakmadan
İnsanlar şaşırdılar...